Waylon kwalificeert zich voor Songfestivalfinale, net als andere veteranen

Waylon is er met z’n lied voor Nederland in geslaagd wat Sennek voor België niet vermocht: zich plaatsen voor de finale van het Eurovisiesongfestival! Hij is bovendien niet de enige veteraan. Ook gewezen-Eurosongwinnaar Alexander Rybak bemachtigde een finaleticket.

In Portugal streden in de tweede halve finale achttien landen voor de laatste tien finaleplaatsen op het Eurovisiesongfestival 2018. Opvallend was de terugkeer van enkele artiesten die in het verleden al op het Songfestival-podium stonden.

Cowboy vuurt raak

Nederland stuurde Waylon met ‘Outlaw in ‘Em’, een onvervalst countrylied over de wilde non-conformist in ieder van ons. Waylon nam al deel aan het Eurovisiesongfestival in 2014, toen nog aan de zijde van zangeres Ilse DeLange. Hun groep heette The Commen Linnets en met hun nummer ‘Calm after the Storm’ haalden ze een tweede plaats. Conchita Wurst won dat jaar het Eurovisiesongfestival.

Dit jaar staat Waylon alleen op het podium in een vest met een luipaardprint en enkele Belgische dansers waarvan je gaat grommen als een tijger. De zwarte hoed, al zijn handelskenmerk in 2014, heeft Waylon opnieuw meegenomen.

Waylon kreeg het de afgelopen dagen hard te verduren in de Nederlandse pers, maar hij gaf de critici lik op stuk door zich te kwalificeren voor de finale. Hij werd als laatste finalist bekendgemaakt. Die finalisten worden zogezegd ‘in willekeurige volgorde’ afgeroepen. Maar insiders weten dat de laatst aangekondigde finalist vaak goed heeft gescoord in de halve finale.

Déjà vu-gevoel

Nog een veteraan die zich kwalificeerde voor de finale was Alexander Rybak. Hij opende de show, wat meteen ook het 1500ste deelnemende lied in de geschiedenis van het Eurovisiesongfestival was. In 2009 won Rybak het Eurovisiesongfestival met ‘Fairytale’.

Dit jaar staat hij op het podium met ‘That’s how you write a song’, een opgewekt liedje met een catchy refrein. Toch kan je een spontaan déjà vu-gevoel niet onderdrukken bij het zien van de act. Rybak gebruikte daarvoor computeranimatie waarmee hij in interactie trad. Een visueel vernuftige truc die hij losjes afkeek van Måns Zelmerlöw die hetzelfde deed in zijn winnende act ‘Heroes’ in 2015. Tja, toen was dat nog vernieuwend! Wanneer de Noorse kandidaat ook nog een vioolsolootje inzette dat je zo terugvoerde naar ‘Fairytale’, was de maat vol.

Maar Rybak is een podiumbeest met een trouwe roedel fans. Dus staat hij zaterdag gewoon opnieuw in de finale.

Sterk Australië

Nog een vertrouwd gezicht uit het Eurovisieuniversum was Jessica Mauboy die dit jaar Australië vertegenwoordigt. Zij maakte in 2014 al deel uit van de interval-act ‘Sea of Flags’. Een jaar later nam Australië voor het eerst deel aan het internationale liedjesfestival. Al hun liedjes kwalificeerden zich tot nu toe voor de finale.

Ook Mauboy stoot door naar de finale. Ze zingt ‘We Got Love’, een powerballad die niet uitblinkt in originaliteit maar wel enorm blijft hangen en met krachtige stem wordt gezongen. Het publiek in Lissabon genoot er hoorbaar van.

Relevant willen zijn

Een irritant leidmotief in deze editie van het Eurovisiesongfestival is de geforceerde zoektocht naar manieren om liedjes ‘maatschappelijk relevant’ te maken. Je kon er niet omheen in deze halve finale.

The Humans zongen voor Roemenië een lied over psychische gezondheid, Christabelle nam deel namens Malta met ‘Taboo’, over psychische problemen en het bespreekbaar daarvan maken, de Russische Julia Samoylova zong ‘I Won’t Break’ over weerbaarheid bij grote tegenslagen, Rasmussen zong voor Denemarken ‘Higher Ground’ over conflicten oplossen zonder het gebruik van geweld, Jessika feat. Jenifer Brening zong voor San Marino ‘Who we are’ over alle haters in deze wereld… en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Heeft de liefdesballad afgedaan? Zijn maatschappelijke statements opeens een vereiste geworden? Zijn abstractere thema’s voorbijgestreefd? Nadat Neta met Israël al de #MeToo-waanzin het Eurovisiesongfestival in loodste, was het hek volledig van de dam. Verwacht je aan nog meer van dat in de finale! Frankrijk brengt een lied geïnspireerd door Nigeriaanse bootvluchtelingen tijdens de Europese migratiecrisis en Italië zingt over niet toegeven aan angst en terreur.

Eurosongkitsch

Je zou haast gaan verlangen naar een portie overheerlijke Eurosongkitsch. Die krijgen we dankzij de Moldavische groep DoReDoS. Zij brengen ‘My Lucky Day’, zo’n vrolijk kermislied op z’n Oost-Europees met veel toeters en bellen.

Op het podium voerden Marina Djundiet, Eugeniu Andrianov en Sergiu Mîța een soort deurkomedie op. Smoeltrekkerij en huppeldepuppasjes mochten niet uitblijven. Vrolijke troep! Een finale heeft minstens één zo’n nummer nodig, dachten ook de jury en de televoters.

Pijnlijke uitschakeling

Enkele acts bleven in het geheugen hangen, maar niet altijd om de juiste redenen. Rusland stuurde Julia Samoylova. Haar deelname werd vorig jaar geboycot door gastland Oekraïne, omdat de Russische zangeres zich ongeliefd had gemaakt met een bezoek aan de door Rusland geannexeerde Krim. Dit jaar kreeg Samoylova eindelijk haar eerlijke kans om voor heel Europa op te treden.

Haar lied ‘I Won’t Break’ was echter slap en repetitief. Door een progressieve spierziekte zit de zangeres in een rolstoel. Om de act visueel aantrekkelijker te maken stond haar rolstoel op een verhoogd platform, bedekt met een grote projectiejurk. Alleen oogde haar projectiejurk goedkoop in vergelijking met die van Elina Nechayeva. Zij slaagde er afgelopen dinsdag in Estland naar de finale te loodsen.

Dat kon Julia Samoylova niet voor Rusland. Een pijnlijke zaak voor de artieste, maar ook voor de staatsomroep Russia-1. Deze uitschakeling zou de reeds verzuurde relaties tussen de EBU en de Russische autoriteiten verder op de proef kunnen stellen. Echt zonde dat het zover moest komen, als je er wat verder over nadenkt.

Hanky code

Qua genre bracht Hongarije het opmerkelijkste lied: compromisloze hardrock in eigen taal. AWS zingt ‘Viszlát nyár’, Hongaars voor ‘Tot ziens, zomer’. Euhm? Moet de zomer niet nog beginnen?

Ons queer oog viel vooral op de rode zakdoek die aan de broek van leadzanger Örs Siklósi – een overigens niet onaangename verschijning – bengelde. Zou Siklósi op de hoogte zijn van de hanky code, een kleurencode met zakdoeken die een indicatie geeft van een seksuele voorkeur? Rood is een code voor een seksuele handeling waarbij gebalde vuisten en latex handschoenen worden gebruikt. Als deze zanger hiermee een bewust signaal wou uitsturen, zullen de gegadigden zich verdringen na zijn optreden in de finale. Op groupies met allerlei genderidentiteiten mogen Siklósi en de zijnen zich hoe dan ook verheugen.

Tien laatste finalisten

De landen die zich in de tweede halve finale kwalificeerden, zijn Australië, Denemarken, Hongarije, Moldavië, Nederland, Noorwegen, Oekraïne, Servië, Slovenië en Zweden.

De finale vindt deze zaterdag plaats. De show in Lissabon wordt live uitgezonden vanaf 21 uur op één. Om 20.30 uur is er op diezelfde zender een Eurovisiespecial van het praatprogramma Van Gils & gasten, de ideale opwarmer voor een knotsgekke televisieavond.

Foto: Andres Putting

%d bloggers liken dit: