Ministaatjes Monaco, San Marino en Liechtenstein vergeten holebi’s en transgenders

Holebi-en transgendervriendelijkheid lijkt een West-Europese zaak, als je de Rainbow Europe Index-kaart van ILGA-Europe bekijkt. Van het westen naar rechts kleurt de kaart groen (goed), naar geel (middelmatig) naar rood (slecht) in het oosten. En eerlijk? Dat is geen verrassing.

Maar op de kaart zie je drie rode stippen, als zorgwekkende vlekken die door door een dermatoloog moeten worden bekeken. Deze rode vlekken zijn het Prinsdom Monaco, de Republiek San Marino en het Vorstendom Liechtenstein.

Lage scores voor kleine landjes

Monaco staat op plaats 46 van de 49 met een score van 9,76%. San Marino doet niet veel beter met plaats 44 en 12,32%. Liechtenstein staat op 39 met 17,87%. In schooltermen heet dat zwaar gebuisd.

Het Vorstendom Andorra scoort 34,81% en is 24ste. In het midden dus. ILGA-Europe onderzoekt de Staat Vaticaanstad, het kleinste land ter wereld, niet. Het is dan ook geen ‘gewone’ staat met ‘gewone’ staatsburgers.

Zijn deze landen homofoob? Niet in de gewelddadige betekenis van het woord. Maar deze ministaatjes denken gewoon niet aan holebi’s en transgenders.

Monaco

Homoseks is in Monaco sinds 1793 niet meer strafbaar, met dank aan de Fransen. Maar er is geen erkenning van holebigezinnen onder de vorm van een samenlevingscontract of (homo)huwelijk, holebikoppels kunnen niet adopteren en er zijn geen doelgerichte antidiscriminatiemaatregelen. Er is ook geen gayscene.

Veranderen van geslachtsaanduiding – voor transgenders – is ook niet geregeld.

Wikipedia meldt alleen dat prinses Stéphanie, gravin van Polignac deelnam aan de gaypride van New York.

San Marino

San Marino haalde in 1864 homoseks een eerste keer uit de strafwet. Het huwelijk is er nog niet opengesteld voor holebikoppels, personen van hetzelfde geslacht kunnen er niet trouwen. Holebikoppels kunnen geen kinderen adopteren. Transgenders kunnen hun geslachtsaanduiding nog niet laten aanpassen.

Het Strafwetboek bevat overigens sinds 1974 een wetsartikel dat homoseks dat een publiek schandaal veroorzaakt, wel bestraft. Maar dat artikel is nog nooit toegepast.

Liechtenstein

Liechtenstein haalde homoseks pas in 1989 uit de strafwet. Jawel, 1989. In 2001 werd de seksuele meerderjarigheid voor homoseks gelijkgesteld met die van heteroseks.

Er zijn wetten tegen discriminatie op grond van seksuele geaardheid en genderidentiteit.

Holebikoppels kunnen hun gezinssituatie registreren in een samenlevingscontract. Adopteren als individu kan wel, als koppel niet. Lesbische koppels kunnen geen aanspraak maken op in-vitrofertilisatie.

Veranderen van geslachtsaanduiding is niet voorzien.

Afwezig

Hoe stelt ILGA-Europe deze index op? Door nationale LGBT-organisaties te bevragen. Voor Monaco schrijft ILGA-Europe: “In afwezigheid van experten die in Monaco zitten, manen we de overheid aan holebi- en transgendervriendelijke maatregelen te nemen.”

Met andere woorden, er is daar ‘niemand’ om LGBT-belangen te behartigen. Dezelfde tekst schrijft de Europese koepel voor Liechtenstein en San Marino.

En daarmee lijkt het einde verhaal.

 

Beeld: ILGA-Europe

Eén gedachte over “Ministaatjes Monaco, San Marino en Liechtenstein vergeten holebi’s en transgenders

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: