RECENSIE | ‘Love, Simon’ is de gay coming-of-age-tienerfilm die je al lang geleden wilde zien

Fox biedt ‘Love, Simon‘ al aan op dvd, maar België moet wachten tot 20 juni voor de bioscooprelease. Gelukkig ligt Nederland niet veraf. Daar is de prent net uit.

Simon Spier (Nick Robinson, de tiener in ‘Jurassic World‘) is een doodgewone vrij gelukkige jongen met een liefhebbende familie en toffe vrienden. Alleen is hij homo en dat weet niemand. Via Tumblr raakt hij onder het pseudoniem Jacques aan de praat met Blue, een andere in de kast zijnde homo op school. De twee mailen elkaar en ze worden op elkaar verliefd.

Maar ze weten niet wie ze zijn. Schoolgenoot Martin (Logan Miller) ontdekt enkele mails en chanteert Simon om hem te koppelen aan Abby (Alexandra Shipp), een van Simons vriendinnen.

De film, gebaseerd op het boek ‘Simon vs. the Homo Sapiens Agenda‘ van Becky Albertalli uit 2015, draait enerzijds rond de coming-out / outing van Simon en anderzijds rond de zoektocht naar Blue.

Sterktes

Als ‘Love, Simon’ niet de eerste commerciële Hollywood-tienerfilm is met een gay personage, dan is het toch wel bijzonder zeldzaam. Zulke films moeten voor leeftijdsgenoten van de personages herkenbaar zijn, en dat is ‘Love, Simon’ zeker. Voor wie die leeftijd gepasseerd is, hoort zo’n tienerfilm nostalgie naar een onbestaand verleden teweeg te brengen. Dat lukt.

De acteurs spelen degelijk en de cast is divers. Er zit met Nick (Jorge Lendeborg Jr.), Bram (Keiynan Lonsdale), Abby en Ethan (Clark Moore) wel wat kleur in de vriendengroep. Dat is een must tegenwoordig.

Regisseur Greg Berlanti houdt zich flink aan het boek, ondanks enkele shortcuts. Die zijn onvermijdelijk bij een verfilming. Er zijn passages waar plaatsvervangende schaamte je doet wegkijken, maar toch weet Berlanti de uitdagingen en de twijfels van Nick goed in beeld te brengen.

Zwaktes

Alle seks is er uitgehaald. Niet dat het boek erotisch is, maar Blue en Nick / Jacques mailen ook wel over seks. Dat toont de film niet. In het woord ‘homoseksueel’ zit ook ‘seks’ maar dat is blijkbaar te veel gevraagd.

School, familie en vrienden zijn wel heel erg ondersteunend. Dat is niet voor iedereen en overal waar. Maar omgekeerd ook niet: uit de kast komen of gesleurd worden is niet overal en voor iedereen traumatisch.

Er is ook een gewiste scène in een gaybar. Die vind je gelukkig op Twitter. Die scène had een beetje meer de zoektocht naar ‘gay zijn’ in beeld kunnen brengen.

 

Over ‘gay zijn’ gesproken. Er is wel wat kritiek op de film. Dat Nick te straight-acting is, dat hij “niet te gay” wil zijn. Maar is dat niet des pubers? Enerzijds uitblinken maar anderzijds zo normaal mogelijk doen om erbij te horen.

Conclusie

We kunnen niet alles willen. Dat ‘Love, Simon’ zo fel gepromoot wordt, is bijzonder. Elke generatie heeft herkenbare coming-of-ageverhalen nodig en dit is er een.

‘Love, Simon’ raakt meerdere snaren en doet een rabiate vrijgezel (och even) naar een schattig lief snakken.

Ga ‘m zien, zelfs meerdere keren.

 

Beeld: IMDb

3 gedachten over “RECENSIE | ‘Love, Simon’ is de gay coming-of-age-tienerfilm die je al lang geleden wilde zien

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: