Commotie in Nederland over bedrijven die op de pridekar springen

Komend weekend vindt in Nederland Pride Amsterdam plaats. In de aanloop naar die gaypride is veel te doen rond bedrijven die zich als gay-friendly profileren of meevaren met een boot op de Canal Parade.

De misser van Shell

Wellicht de opvallendste actie uit de Nederlandse bedrijfswereld kwam van oliemaatschappij Shell. Zij plaatsen met de slogan ‘Welkom bij Shell. Iedereen’ een video online.

Vier tankstations in de buurt van Amsterdam krijgen de regenboogvlag opgeschilderd. Daarbij maakte het bedrijf wel de fout om de regenboogvlag ondersteboven te schilderen op de stations, met paars bovenaan in plaats van rood.

Rainbow Business

Er zijn echter veel bedrijven die acties doen.

Een selectie:
ING geeft haar klanten de mogelijkheid om een betaalkaart in regenboogkleuren aan te vragen. Op het scherm van ruim 1600 ING-geldautomaten is deze week de regenboogvlag te zien;
– Advocatenkantoor Baker & McKenzie hangt meterslange regenboogvlaggen aan het kantoor;
– Wie via datingapp Tinder een match heeft, mag hem gratis meenemen naar het Moco Museum. Kan je de match bewijzen, dan krijg je ook een poster van het bekende kunstwerk van kussende agenten van straatartiest Banksy;
Nuon geeft 256 openbare laadpalen voor elektrische wagen in het centrum van Amsterdam, de grachtengordel en de Jordaan een nieuwe look met regenboogkleuren;
– Snackbar Smullers biedt een roze saus voor op de frieten aan;
Hema verkoopt regenboogtompoucen ten voordele van COC Nederland.

Pinkwashing?

Sommigen ergeren zich aan hoe het bedrijfsleven op de pridekar springt. Ze vinden dat de pride misbruikt wordt om bepaalde, andere problemen binnen bedrijven te verdoezelen en spreken van pinkwashing.

Daarnaast ergeren sommigen zich aan het feit dat veel bedrijven een boot naar de Canal Parade sturen, terwijl LGBT-organisaties het vaak moeilijk hebben om een boot te mogen sturen.

Canal Parade

Van alle boten die vorig jaar deelnamen aan de Canal Parade werden er 20 gestuurd door verenigingen en non-profitorganisaties, 9 door horecazaken, 6 door politieke partijen, 18 door bedrijven en 15 door overheidsbedrijven en de publieke sector. Er waren ook 9 themaboten.

Er kunnen maximum 80 boten meevaren, terwijl een veelvoud daarvan zich kandidaat stelt om een boot te sturen. Meer boten zouden leiden tot een parade die veel te lang duurt.

Boten sponsoren

Er vallen dus altijd LGBT-organisaties uit de boot en dat steekt. Daarom pleiten verscheidene LGBT-activisten om het aandeel aan boten uit het verenigingsleven op te drijven.

Nog anderen pleiten om bedrijven verenigingsboten te laten sponsoren. Dat was ook het pleidooi van advocaat Sidney Smeets. Hij deed die oproep via Twitter met een foto van iemand die een protestbord vasthield waarop te lezen staat: ‘We want queer solidarity. Not rainbow capitalism.

Pennenstrijd

Smeets werd meteen aangepakt in een opiniestuk van journalist Lammert de Bruin voor NPO Radio 1. De journalist wijst erop dat ook veel holebizaken grof geld voor hun drankjes vragen. Is dat dan geen uitbuiting?

Bovendien hekelt hij dat holebi’s helemaal niet willen benaderd worden door bedrijven, zoals gebeurt bij hetero’s. Voelen ze zich daarvoor te goed? “Sommige van die bedrijven varen zelfs méé in de Canal Parade. Daar betalen ze grof geld voor. En dat is dus helemaal tegen het zere been. Ze zéggen zelfs gewoon onomwonden hardop dat ze dat doen om hun steun uit te spreken voor gelijkheid. Maar sommige homo’s wíllen helemaal geen gelijkheid. Die willen niet, net als hetero’s, elke week Blokkerfolders in de bus met voor hun (sic) bestemde feestpruiken. Laat staan dat ze die ordinaire Hema-tompoucen willen eten.”

Hij eindigt zijn opiniestuk sarcastisch met: “Happy Pride allemaal. Met of zonder tompouce, want dat zal homo’s in landen waar de doodstraf op hun liefde staat, worst wezen.”

Sidney Smeets zegt dat hij niet gecontacteerd werd om te melden dat hij vermeld zou worden in een opiniestuk. Hij beweert ook contact gehad te hebben met NPO Radio 1 en dat het opiniestuk aangepast zou worden.

Geen uitsluitend Belgisch fenomeen

Tijdens de Belgian Pride was er ook al veel te doen over de aanwezigheid van bedrijven tijdens de parade. De foto bij dit artikel was daarvan één blijk.

Maar in Amsterdam woedt die discussie minstens even hard, misschien zelfs harder. Want – om eens een torenhoog cliché boven te halen – Nederlanders weten verdomd goed hoe ze een stevig debat moeten voeren.

 

Foto: Dennis De Roover

%d bloggers liken dit: