RECENSIE | ‘Like Mijn Lijf’: lachen met de eigen existentiële vragen

Maarten Mylemans van Shimmerglee brengt na ‘MANNELIJK Naakt‘ (2017) opnieuw een ontboezemende monoloog: ‘Like Mijn Lijf‘. Veel energie en humor, maar ook diepgang.

In ‘Liefheb mij‘ (2014) had Mylemans het over de uitdagingen van vriendschap. In ‘Knuffelkoorts‘ (2016) besprak hij niet-seksuele lichamelijke affectie. In ‘Like Mijn Lijf’ gaat hij hierop door. Klinkt zwaar? Dat is het niet.

De helft van de kleine theaterzaal die Leftbanq in Antwerpen is, was gevuld met collega’s van Mylemans. Al heel snel was er dan ook interactie. Daarbij toont Mylemans dat hij omkan met improvisatie.

Met of zonder seks?

‘Like Mijn Lijf’ verdiept zich in de knuffelkoorts die hij al langer heeft. Zijn knuffelkoorts weegt zwaar op vriendschapsrelaties. Want knuffelen, kan dat onder vrienden van hetzelfde geslacht wel niet-seksueel? Niet evident, zo blijkt.

Mylemans lacht deze existentiële crisissen (deels) weg. Met seksuele inuendos en herkenbare situation comedy heeft hij de zaal snel mee. Zijn al dan niet gespeeld gesukkel is ook zijn grootste wapen en troef.

Maar hij kan ook serieus zijn. Hij vertelt over achterliggende dynamieken van affectie en het tonen van affectie. “Waar ligt de grens van grensoverschrijdend gedrag?” Bij knuffelen, blijkbaar.

Openhartig

Hij eindigt met een serieuze ontboezeming. Iets waar een serieus taboe op bestaat. Hij zegt het zelf: dat wordt vreemd, maandag op het werk.

Is ‘Like Mijn Lijf’ een meesterwerk? Neen. Mylemans deelde in zekere zin een hoofdstuk uit zijn dagboek. Hij schuwt daarbij zelfspot niet. Gemixt met zijn hyperactiviteit levert dit een degelijk, grappig stuk op.

Deze voorstelling was een one-off, of de voorstelling van 10 november is geannuleerd, want komt niet meer voor in de communicatie. Hopelijk komt er een reprise.

 

Beeld: Shimmerglee

%d bloggers liken dit: