Onderzoek UGent: “Holebi’s onderwerpen zich in videoclips vaak aan de heteronorm”

Barbara Sprangers van de Universiteit Gent heeft met een onderzoek over holebi’s in musiekclips de Popthesisprijs van Poppunt gewonnen. De conclusie? Ja, er is plaats voor holebi’s in videoclips, maar de manier waarop kan beter. 

Srangers zegt in Focus Knack 99% hetero te zijn. Maar ze interesseert zich wel hoe popcultuur nieuwe ideeën en wereldbeelden aan de man brengt. 

Ze onderzocht voor haar thesis veertien videoclips, waaronder ‘Desire‘ van Years & Years, maar ook werk van Chris (ex-Christine and the Queens), Siya en Le1f. Le1f tradt nog op bij het Antwerp Queer Arts Festival in augustus 2018.

Sprangers ziet vier grote strategieën voor holebirepresentatie in videoclips. Transgenderisme onderzocht ze niet.

1: droomwereld

Holebipersonages komen vaak terecht in een soort queer droomwereld, waar ze zonder gêne kunnen feesten. Inclusief drank en drugs. Variant daarop is de queer artiest als pseudo-heilige. Ze noemt Janelle Monáe in ‘Dirty Computer‘ als voorbeeld. 

Sprangers is geen fan. “De clips gaan voorbij aan de psychologische realiteit.”

2: anonimiteit

In deze clips zijn er wel queer romantische scènes, maar die gebeuren heimelijk. Je moet de hints (willen) zien. “Ze conformeren zich zo nog aan de heteronormatieve waarden.”

3: parodie

De derde strategie is die van de parodie. Zo dartelt Le1f rond in een wellnessinstituut waarbij de masseuses ook masseurs zijn. Zelf draagt hij vlechtjes in zijn haren.

4: plottwist

De vierde strategie is die van de plottwist. Years & Years laat in ‘Desire’ uitschijnen dat je vrouwenhanden ziet, maar die handen behoren toe aan mannen.”

Queer gaze

Sprangers ziet meer heil in de queer gaze (versus de male gaze). Zeg maar de roze bril. Heteronormatieve verwachtingen afschudden. 

Persoonlijke voornaamwoorden

Soms kunnen queer clips best wel ruw zijn, maar voor de mainstream moeten ze braver. “Intimiteit tussen twee knappe vrouwen kan taboedoorbrekend werken, maar kan ook worden opgevoerd om heteroseksuele mannelijke fans aan te trekken. Queer elementen worden ook vaak gecounterd door een songtekst zonder mannelijke of vrouwelijke voornaamwoorden opduiken, waarin zowel holebi’s als hetero’s zich herkennen”, aldus Sprangers.

Meer, maar kan beter

Jawel, er zijn meer queers in clips tegenover vroeger, maar Sprangers mist kleur, of mensen met een maatje meer. 

Twinks doen het nog steeds goed. Bijvoorbeeld bij Troye Sivan

“Ook hetero-artiesten kunnen hun steentje bijdragen, door open te staan voor wie buiten de stereotypen valt”, besluit Sprangers in Focus Knack.

Beeld: PublicDomainPictures, Pixabay
Bron: Focus Knack

%d bloggers liken dit: