2018, jaar van censuur en gebrek aan open geest

2018 heeft veel mooie dingen voortgebracht. Eindelijk kreeg het T-thema verdiende aandacht. Helaas is 2018 ook het jaar van censuur. Helaas erg zichtbaar en luid door een deel van de transgendergemeenschap. 

Dat overheden censureren, zijn we al gewoon. China, Kenia en Rusland bijvoorbeeld. Dat grote sociale netwerken censureren, zijn we ook al gewoon. YouTube, Facebook en Instagram willen geen bloot en zien LGBT-inhoud als adult content. Niet geschikt voor kinderen. 

Tumblr kondigde aan naakt te weren. Hoewel holebi’s en en transgenders niet expliciet geviseerd werden, is de opkuis van Tumblr een streep door de rekening voor wie zijn of haar seksualiteit en/of genderidentiteit wil exploreren

T-egen

Maar het droevigste dit jaar, is transgenderprotest tegen holebi’s en transgenders. Actrice Scarlett Johansson is uit de film ‘Rub & Tug‘ gepest. Daarin zou ze een transman gespeeld hebben. Weg rol, mogelijk weg film. Niets om trots over te zijn.

Ook ‘Girl‘ kreeg met T-censuur te maken. In het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, waar er veel meer een verhaal- en ervaringscultuur is en waar verwacht wordt dat iedereen zich voor alles excuseert, werd de Belgische trans*film zwaar onder vuur genomen. 

‘Girl’ wordt verweten trans trauma porn te zijn, met te veel nadruk op het lichamelijke. Kritiek mag. Absoluut. Maar oproepen om een film dan niet uit te zenden – in casu op Netflix – is een brug te ver. In Brussel is een voorstelling geannuleerd na protest. Waarom? Leg je wereldbeeld niet aan een ander op. 

Geschiedenis

Kevin Hart zal dan toch niet de Oscars presenteren door tweets die homofoob overkwamen. Blijkbaar wil niemand nog de show presenteren. “Neem je een jong persoon aan, dan zal die geen lijken in de kast hebben, maar ook geen kijkers. En iedereen ouder dan 35 heeft wel iets te verbergen”, schreef Het Nieuwsblad.

Misschien moeten mensen onder de 35 eens luisteren naar die 35-plussers. Vijftien, twintig jaar geleden was voluit pro-LGBT zijn not done. Moesten pioniers toen gezwegen hebben omdat ze dingen zeiden die onaanvaardbaar waren, zouden we niet staan waar we staan. Er was een tijd waarbij holebi’s en transgenders niet salonfähig waren. Die tijd is ligt niet zo ver achter ons. 

Leg nu anderen het zwijgen niet op zoals we toen moesten zwijgen. Zeg niet “het is nu aan ons”. Wees niet blij dat de ‘bange blanke man’ het zwijgen wordt opgelegd. Want dat is geen inclusie, dat is geen diversiteit. Dat is wraakzucht. 

Pluralisme

We hebben als maatschappij meer aandacht voor diversiteit en representatie. Meer kleur, meer seksuele en genderidentiteiten op televisie, in media, in film en in het maatschappelijk debat. Het werd tijd. 

Maar dat gaat ten koste van een belangrijk, mogelijk het belangrijkste aspect van diversiteit: diversiteit van gedachte, levensbeschouwing, levensvisie. In één woord: pluralisme. Niet iedereen denkt hetzelfde en niet iedereen wil hetzelfde. Er is niet één juiste weg.

De intolerantie tegen de andere gedachte groeit. Vicevoorzitter van de Europese Commissie, de Nederlander Frans Timmermans, waarschuwde de deelnemers van het ILGA-Europe-congres in Brussel. “In deze ruimte zijn we het allemaal wel eens, maar we moeten vooral praten met wie die het niet eens met ons is. We moeten ze overtuigen.”

Voorbij de LGBT-kwesties toonden discussies rond de gemeenteraadsverkiezingen of het Marrakesh-compact over Migratie dat we niet meer kunnen omgaan met een andere mening.

Maar neen, we defrienden liever wie weerwerk biedt. Mensen met controversiële meningen worden gedeplatformd: hun platform wordt ontnomen. Wat bereik je daarmee? Meer frustraties en dus meer frustratiestemmen in het kieslokaal. 

Straks begint 2019. Komt het besef dat diversiteit meer dan het uiterlijke is? Tijd voor een open geest.

Beeld: Philm1310, Pixabay

Eén gedachte over “2018, jaar van censuur en gebrek aan open geest

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: