RECENSIE | ‘Dertigers’: realistische fictie die de tijdsgeest weergeeft

Eén hoopt met ‘Dertigers‘ een jonger publiek aan te spreken en gaf de reeks al volledig vrij op VRT NU. Maar is de reeks de moeite?

‘Dertigers’ is niet helemaal een ‘Friendsà la flamande, al zijn er gelijkenissen. Een hechte vriendengroep spreekt regelmatig af, whatsappt constant en ondervindt ook spanningen.

‘Dertigers’ is geen soap en ook geen sitcom. Eén noemt het “realistische fictie” en ja, dat klopt wel zo. Er zijn herkenbare stukken. 

Geen verkrachtingen of ontvoeringen als in ‘Thuis‘ en ook geen advocaten met paarse hemden. Er is dan geen moord en brand, de vriendengroep staat wel onder druk: overspel, problemen met de kinderen, problemen met geld, problemen met ouder worden (maar ook niet willen ouder worden), problemen met lichaam(sbeeld). 

De personages zijn dan wel op eentje na blank (Yemi Oduwale als Elias), ze hebben ook niet altijd een makkelijk leven. Dat is wel #relatable. Er is wel diversiteit in de groep: hetero, homo, met en zonder kinderen, single, party animal en huismus…

Weinig overdrijvingen

Dé sterkte van ‘Dertigers’ is die herkenbaarheid en de weinige overdrijvingen. Het is misschien ook een zwakte dat er weinig spectaculairs gebeurt. Ondanks de cringy momenten pakt de mayonaise wel. De soundtrack van hits van tijdens de tienerjaren van de dertigers, helpt. 

Na vier afleveringen wil ik wel de volgende afleveringen bekijken. 

Beeld: Eén 

Eén gedachte over “RECENSIE | ‘Dertigers’: realistische fictie die de tijdsgeest weergeeft

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: