Debat Queer Pride Gent: prides op de beklaagdenbank

Tijdens Queer Pride Gent debatteerden The Belgian Pride en Antwerp Pride met Queer Rotterdam en Queer Pride Gent over pride-identiteit. Het werd een sloganesk proces. Een impressie.

Pride Identity?” luidde de openingsvraag van Martin Zebracki (Queer Pride Gent). Een beetje zoals een examen: “leg uit”. 

Wat volgde voelde aan als de ‘klassieke’ prides op de beklaagdenbank. Jana Van Acker (çavaria, The Belgian Pride) en Wilfried Eetezonne (Antwerp Pride) werden aangeklaagd door Iso (Queer Rotterdam) en Puk (wel/niet in naam van Queer Pride Gent).

Cynisch dat het debat plaatsvond op de Vrijdagmarkt, waar in de 16de eeuw sodomieten werden verbrand. 

J’accuse

De aanklacht? De klassieke prides heulen mee met politieke partijen, zijn te gericht op blanke cisgender mannen, zijn onvoldoende ‘protest’ en betrekken te weinig de meest gemarginaliseerde groepen. 

Van Acker en Eetezonne duidden of probeerden te duiden waarvoor ze staan: inclusie, samenwerken, verbinden. Hun argumenten werden onthaald op scepticisme en afwijzing. 

De alternativo’s voelen zich duidelijk verongelijkt, de classico’s werden in de verdediging geduwd. Dat leidde ertoe dat uit de rol van vertegenwoordiger werd gevallen en er persoonlijke politieke voorkeuren erbij werden gesleurd. 

Toenadering was er amper. Er ontstonden twee gepolariseerde kampen die beiden met wisselend succes hun punt konden maken. 

Eetezonne probeerde nog de hand uit te steken om overlegmomenten te creëeren, maar daar werd niet op in te gaan.

What next?

Het hele debat geraakte niet voorbij de intussen gebruikelijke slogans. Het pinkwashing-verwijt, het commercie-verwijt, het recuperatie-verwijt, het politie-is-de-vijand-discours en het obligate rondje N-VA-bashing. 

Niemand heeft iemand kunnen overtuigen. Noch op het podium, noch in het publiek. 

Als slotvraag was “wat nu?” welkom geweest. Wat zijn de volgende alinea’s van het betoog na de slogan? 

Helaas.

Beeld: Timothy Junes

%d bloggers liken dit: