Waarom het huwelijk voor holebikoppels in België geen apart systeem werd

Magda Aelvoet (Groen) blikt bij haar partijgenoot Bruno De Lille terug op de openstelling van het huwelijk voor holebikoppels in België. Dat was in 2003.

Aelvoet was in de periode 1999-2002 minister van Volksgezondheid, Leefmilieu en Consumentenzaken in de paarsgroene regering-Guy Verhofstadt I

Het homohuwelijk stond was geen campagnepunt geweest en in het regeerakkoord stond het ook niet. 

Dossier

Alvoet herinnert zich dat zij het homohuwelijk naar het kernkabinet bracht. “Met mijn kabinet hebben we toen een sterk dossier opgebouwd en dan zijn we er voluit voor gegaan.”

“Dat was ook nodig want bij de eerste besprekingen tussen de kabinetten was er buiten bij Ecolo en de VLD zo goed als geen steun. De eerste minister was vanaf het begin mee maar verder was er weinig enthousiasme. De sp.a en de PS waren niet tegen maar ze dachten dat ons voorstel om meteen voor een volwaardig huwelijk te gaan, geen kans maakte. Dus probeerden ze ons toch te duwen naar een uitbreiding van het samenlevingscontract. De MR (stelde zich eerder terughoudend op.”

Moeilijk

Er was toch enige overtuigingskracht nodig. “Wat ons in het begin niet hielp was de relatieve verdeeldheid binnen de LGBTI-gemeenschap. Er waren een aantal prominente stemmen, bekende holebi’s, die het huwelijk als een burgerlijk instituut  zagen dat in se onderdrukkend is, en het daarom afwezen. Of die vonden dat er eerst andere holebiproblemen op te lossen waren. Dat maakte het voor ons niet eenvoudiger.”

Maar de beweging en de MR draaiden bij. 

Huwelijk of iets anders?

De vraag bleef of het bestaande huwelijk moest opengesteld worden, of er iets aparts moest worden bedacht.

“We hadden twee belangrijke argumenten. Het eerste was praktisch: als we een alternatief systeem wilden uitwerken, dan hadden we een hoog aantal wetten aan te passen. Of het nu gaat over erfrecht, ziekte, invaliditeit, … het feit dat je getrouwd bent, verandert je rechten en plichten tegenover elkaar. Als we een apart systeem wilden waarin we de partners toch dezelfde rechten en plichten gaven als getrouwde koppels, dan moesten we al die wetten onderzoeken en aanpassen. Gelukkig zag niemand dat echt zitten.”

“Het tweede was ideologisch: we wilden gaan voor volledige gelijkheid. En dan was er maar één optie: de openstelling van het burgerlijk huwelijk voor iedereen.”

Adoptie

Adoptie kwam pas later, in 2006. In 2003 was dat niet haalbaar. 

“We waren bang dat de discussie over adoptie de hele wet zou vertragen en uiteindelijk zou doen kelderen. Dus hebben we besloten van adoptie niet in de wet te voorzien. Tot mijn grote spijt maar tactisch konden we op dat moment niet anders. Het was dat of niets naar ons aanvoelen. Gelukkig heeft men enkele jaren later beseft hoe absurd dat was en is er de adoptiewet gekomen.”

Het volledig gesprek.

Beeld: Pexels, Pixabay
Bron: Bruno De Lille

Een gedachte over “Waarom het huwelijk voor holebikoppels in België geen apart systeem werd

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: