Nik Meeusen en Stef Vonk merken evolutie in #MeToo-bewustzijn, maar “neen” zeggen moet makkelijker

In Nederland vindt Marco Harps dat LGBT-organisaties als COC Nederland actie moeten voeren tegen ongewenste intimiteiten op gay feestjes. In 2017 vestigden Nik Meeusen (Groen) en Stef Vonk (sp.a) ook al op #MeToo in de gay scene. Hoe zit het anno 2020?

“Wat wij destijds aanhaalden was dat het #MeToo-debat ook in de LGBTQ+ -gemeenschap moest worden gevoerd, omdat we als gemeenschap ook klaar waren om zulke discussies te voeren”, reageert voorzitter van sp.a district Antwerpen Vonk

“In heel de samenleving is deze discussie ondertussen gevoerd. Ik denk dat ondertussen iedereen zich beter bewust is van de problematiek inzake grensoverschrijdend gedrag en zijn of haar correct handelen.”

Stef Vonk (Stef Vonk)

Elke #MeToo is er een te veel

“Afgaande op het Nederlands verhaal, denken we dat er zeker nog werk aan de winkel is om extra awareness te creëren”, zegt voorzitter van Groen Antwerpen Meeusen.

“Elke #MeToo is er een te veel. Dat kan bijvoorbeeld door extra sensibilisering in clubs of bars. We denken ook dat elke beweging hier aandacht voor moet hebben – gay en straight.”

Wouter Van Besien, Ikrame Kastit en Nik Meeusen (Timothy Junes)
Wouter Van Besien, Ikrame Kastit en Nik Meeusen (Timothy Junes)

1/5 en 2/5

Een op de vijf homo- en biseksuele jongens en twee op de vijf meisjes seksueel grensoverschrijdend gedrag mee voor de leeftijd van 18 jaar. Sensoa vat statistieken over seksueel grensoverschrijdend gedrag samen.

Na de leeftijd van 18 jaar gaf een op de tien mannen en een op de vijf vrouwen aan seksueel grensoverschrijdend gedrag te hebben meegemaakt.

“Een op de vijf is veel te hoog. Dus is  de problematiek in Vlaanderen vermoedelijk gelijkaardig als in Nederland”, stelt Meeusen. 

“Dit kan mee opgelost worden door bijvoorbeeld een gecoördineerde aanpak in bars en clubs. We denken een charter, affiches of safe zones.

“Neen” zeggen

Sensibilisering daar en educatie in het onderwijs enjeugdwerk kan focussen op duidelijk maken wat kan en wat niet kan, maar ook op het weerbaar maken van mensen, zodat ‘neen’ zeggen makkelijker wordt”, stelt Meeusen.

“Maar we denken dus zeker dat een specifieke LGBTQI+-focus op dit onderwerp nog extra nodig is – hoewel we in onze omgeving al merken dat de geesten veranderd zijn ten opzichte van voor de #MeToo-periode.”

Beeld: Timothy Junes; Stef Vonk

%d bloggers liken dit: