Çavaria wil een bondgenoot zijn in de strijd tegen racisme

Çavaria wil een bondgenoot zijn in de strijd tegen racisme, schrijft de organisatie. De koepel van Vlaamse LGBT-verenigingen kijkt ook naar zichzelf.

“Ook binnen de LGBTI-beweging zie je symptomen van het maatschappelijk en structureel probleem dat racisme en ongelijkheid zijn. De aanwerving van de nieuwe coördinator in het Oost-Vlaams regenbooghuis Casa Rosa leidde tot stevige reacties over racisme in de LGBTI-beweging zelf. Het gebrek aan kansen en ruimte voor mensen van kleur wordt aan de kaak gesteld.”  

Impact

“Ook binnen çavaria is het debat rond racisme en kolonialisme opgelaaid. De gebeurtenissen in de Verenigde Staten en in Casa Rosa hebben stevig ingehakt op het team, en hebben een impact op het welzijn en de motivatie van collega’s en vrijwilligers.”  

“Want ook çavaria maakt deel uit van een dominant wit systeem. En dat besef is ongemakkelijk, moeilijk. Het zorgt voor twijfel en interne conflicten bij collega’s.”  

“Het is zoeken wanneer het tijd is om te luisteren, of als het moment net daar is om te spreken. We vinden het goed om mensen de ruimte te geven die zelden gehoord worden. Maar personen in geprivilegieerde posities moeten ook hun verantwoordelijkheid nemen.” 

“Er zijn mensen van kleur die deel uitmaken van, maar zich niet gehoord of niet veilig voelen in onze eigen organisatie, in de LGBTI-beweging.”  

“En dat is een probleem. Dat raakt ons, dat baart ons zorgen, dat spijt ons. Daar kunnen we niet langer rond zwijgen. En daar willen we aan werken.”

Lange weg  

‘We moeten durven erkennen dat er in çavaria en de LGBTI-beweging nog een lange weg af te leggen is op vlak van antiracisme en gelijkwaardigheid tussen de verschillende deeldoelgroepen.” 

Onszelf onderwijzen  

In de huidige maatschappelijke context moet çavaria zichzelf in vraag stellen, schrijft de organisatie zelf. “Dat betekent dat we uit onze comfortzone moeten stappen om op het vlak van intersectionaliteit en inclusiviteit bij te kunnen leren. Als we dat niet doen, dan zal er niets veranderen.”  

“We moeten dus zaken zoals racisme, seksisme, transfobie in onze eigen beweging en organisatie durven erkennen en benoemen.”  

Denkkaders

“We moeten immers kritisch durven zijn voor onszelf en onze denkkaders in vraag stellen. Zo kunnen we ons hervormen om onze doelstelling van een gelijkwaardige wereld te kunnen waarmaken. We willen een sterke, goede en effectieve bondgenoot zijn.  We roepen ook al onze aangesloten verenigingen, huizen en mensen in onze achterban op om hetzelfde te doen.”  

“De afgelopen decennia heeft de LGBTI-beweging in België hard gevochten voor de rechten die we vandaag hebben, om te staan waar we vandaag staan. We sluiten ons dus ook aan bij de strijd die mensen van kleur vandaag ook voeren, binnen en buiten onze organisatie. ” 

“De oproep om ons te engageren tegen racisme komt ook uit onze LGBTI+-gemeenschap zelf, want de LGBTI+-strijd is en was geen witte strijd. Wie bijvoorbeeld de geschiedenis kent achter de hedendaagse prides weet dat de strijd tegen racisme, tegen transfobie, voor de rechten van sekswerkers, en voor rechten van LGBTI-personen verweven zijn.”

De volledige tekst hier

Beeld: çavaria
Bron: çavaria

%d bloggers liken dit: